Spotlight

Thijs en Emre strijden voor de LHBT-community: “We moeten niet te vastgeroest zijn in het idee dat we het al allemaal goed hebben gedaan in Nederland”

Deze week zou eigenlijk Roze Maandag plaatsvinden, maar dat ging helaas niet meer door. Dus gingen wij met Thijs en Emre in gesprek over een aantal stellingen rondom Thijs zijn LGBT-roman, de LHBT-community en impact maken.

 

Thijs Kersten (18) is een jonge schrijver die zijn eerste LGBT-roman Negeer de mogelijkheden afgelopen november uitbracht en tijdens het schrijven ervan erachter kwam dat hij biseksueel is. Met zijn boek won hij de BoekGoud fictieprijs.

Emre Hoogduijn (19) helpt onder andere niet-westerse jongeren om uit de kast te komen door hen een luisterend oor te bieden. Hij won dit jaar de Youth Diversity Award 2020.

 

 

 

Young Impact: Thijs, kun je kort vertellen waar je boek over gaat?

Thijs: Het is een LHBT+ liefdesverhaal, maar vooral een coming of age roman. Het gaat over een jongen, hij is student, die niet zo goed weet hoe hij in het leven moet staan en om moet gaan met alles wat er op hem afkomt. Dan komt hij er ook nog achter dat hij een jongen uit zijn stad leuk vindt. Hij probeert er zo goed mogelijk mee om te gaan, maar hij had vanaf het begin eigenlijk al het gevoel: dit ga ik verpesten alleen ik weet nog niet hoe.

Met dit boek probeer ik verschillende thema’s aan te snijden zoals onzekerheid en sociale spanning. Het feit dat er LHBT’ers in het boek voorkomen is vooral om hen meer een stem te geven, maar ik zie het als een gewoon boek wat ik niet onderscheid van een andere roman of liefdesverhaal. Ik wil met mijn boek namelijk laten zien dat dit normaal is en dat er geen verschil is. Ik hoor wel eens dat mensen een liefdesrelatie tussen LHBT’ers niet begrijpen, maar er is niet echt iets anders wat je moet leren begrijpen.”

 

“Boeken kunnen jongeren heel erg helpen, want als je jezelf in literatuur of kunst kan herkennen wordt het voor jezelf meer mainstream en helpt het ook mensen hun mindset veranderen”

 

Ik las in een interview dat je vindt dat er weinig LHBT-proza is en mede daarom besloot je zelf een boek te gaan schrijven met dit thema. Daarom heb ik voor jullie als eerste stelling: Het is belangrijk dat er meer LHBT-boeken komen voor jongeren.

Emre: Ik ben het daar wel mee eens, maar we kunnen niet tekortdoen aan de boeken die er al zijn. Bij COC Nederland hebben we een initiatief gestart: queerboeken.nl waarbij je kan zien welke boeken je kunt lezen rondom LHBT-thema’s. En dan kom je erachter dat er wel wat boeken zijn, maar dat het thema soms een beetje verstopt is in het boek. Dus de boeken zijn er wel, maar niet echt onder de aandacht waardoor veel jongeren niet weten dat de boeken bestaan en daardoor vrij weinig worden gelezen.

Ik kan me heel goed voorstellen dat iemand die zich met LHBT identificeert heel graag wil weten of er zulke boeken zijn, zonder daar heel actief naar te moeten zoeken. Met dat initiatief maakten we het laagdrempeliger. Zulke boeken kunnen jongeren heel erg helpen, want als je jezelf in literatuur of kunst kan herkennen wordt het voor jezelf meer mainstream en helpt het ook mensen hun mindset veranderen. Je kan je er meer in verdiepen, ook al ben je zelf bijvoorbeeld niet LHBT.

 

“Het lijkt net alsof Nederland denkt: er zijn geen grote veranderingen meer nodig. Maar er zijn echt nog wel dingen waar we als Nederland sowieso nog iets aan moeten doen”

 

Thijs: Ik heb zelf gemerkt dat in Amerika best veel queer-(jeugd)boeken zijn, maar in Nederland echt een stuk minder. Daarnaast zie ik in Nederlandse jeugdliteratuur erg weinig duidelijke queer representatie. Je moet het vaak tussen de zinnen door lezen. Dat vind ik zo jammer, want als je begint bij kleine dingen zoals er meer aandacht aan schenken in de literatuur, dan kunnen jongeren ermee opgroeien en zichzelf erin herkennen. Dat doen we in Nederland naar mijn mening nog te weinig. Ik denk als je daarmee begint, dat je dan al zo’n grote verandering kunt maken voor de rest van iemands leven. Dat wil ik starten met mijn boeken.

Het lijkt soms alsof we in Nederland vergeten dat dit soort ‘kleine’ dingen ook belangrijk zijn.

Thijs: Precies. Ik hoorde een toespraak op de Roze Dag in Beuningen waarbij werd gezegd dat Nederland 100 jaar geleden op nummer 3 stond van de equality- index voor LHBT’ers. Maar we zijn steeds meer aan het zakken. Het lijkt net alsof Nederland denkt: er zijn geen grote veranderingen meer nodig. Maar er zijn echt nog wel dingen waar we als Nederland sowieso nog iets aan moeten doen. We moeten niet te vastgeroest zijn in het idee dat we het al goed hebben gedaan. We moeten het juist goed blíjven doen.

Emre: Ik ben heel blij dat je dat zegt Thijs! We staan ondertussen op plek 12 en dat komt omdat we collectief denken dat het hier al wel goed gesteld is met LHBT’ers. In Nederland lijkt het alsof iedereen al zoiets heeft van ‘Iedereen is normaal, we zien iedereen als gelijk’, terwijl dat vaak onbewust en ook wettelijk gezien nog niet helemaal het geval is. Die gedachte weerhoudt ons ervan om nog concrete stappen te zetten om weer richting de top 3 te gaan.

 

“Het komt nog te vaak voor dat gays worden geseksualiseerd”

 

Emre, heb je het zelf gemist dat er weinig boeken waren over LHBT+? Of merk je dat om je heen?

Emre: Ik heb zelf vroeger niet veel boeken gelezen, maar ik raad mensen nu wel aan om dat soort boeken te lezen als ze bij mij komen met hun verhaal. Als feedback krijg ik dan ook dat jongeren het fijn vinden om te lezen dat zij niet de enige zijn en om de erkenning én herkenning te hebben. Als je het in een boek tegenkomt is het gevoelsmatig meer een feit, dan bestaat het. Dan kom je er zelf achter dat het oke is hoe je je voelt, wie je bent en op wie je valt.

Het mooie van een boek als die van Thijs is dat het ook een coming of age boek is. Dus het gaat niet alleen over LHBT zijn, maar ook over andere situaties. En dat is ook belangrijk, zodat alle jongeren zich erin kunnen herkennen en dat we seksualiteit meer menselijk maken. Het komt namelijk nog te vaak voor dat gays worden geseksualiseerd. Dat mensen bijvoorbeeld zeggen: twee zoenende homo’s hoef ik echt niet te zien, maar twee zoenende lesbiennes daar kick ik wel op. Het hele menselijke wordt hierin weggelaten.

View this post on Instagram

Throwback Paarse Vrijdag 2018 💜

A post shared by Emre Hoogduijn (@emrehoogduijn) on

Thijs: We hadden het net ook even over de Equality-index en wetgeving, wat ook hele belangrijke dingen zijn. Maar we lopen daardoor wel het risico dat we het met z’n allen heel erg gaan hebben over cijfers, terwijl het over mensenlevens gaat.

Door het schrijven van het boek ben ik er zelf achter gekomen dat ik bi ben. Dus het klopt wat Emre zegt, dat doordat ik het opschrijf en anderen er meer over te weten komen dat ik dat inzicht kreeg. Ik zat er steeds meer over na te denken: had ik voordat ik dit boek ging schrijven wel de vrijheid gehad om daar zo vrij over na te denken? Of gaat het om iets heel abstracts dat nooit echt concreet wordt gemaakt, omdat we het dus altijd over cijfers en indexen hebben en niet meer over mensenlevens en gevoel?

 

Stelling: Iedereen kan een LHBT-boek schrijven

Thijs: Ik denk wel dat iedereen een LHBT-boek kan schrijven, maar dat je wel ervoor moet zorgen dat je je verdiept in ervaringen van anderen mensen als die ervaringen niet bij jezelf liggen. Dus je moet wel echt onderzoek doen. Je moet je als schrijver kunnen inleven en als je dat goed genoeg kan, dan zou iedereen wel een LHBT-boek kunnen schrijven.

Emre: Ik ben het er in zekere zin mee eens, maar als iemand die de hele LHBT-ervaring niet heeft ben ik er wel eerder schuw naar. Hoe kan je het zo goed opschrijven in een boek dat een LHBT’er zich er echt in kan herkennen? Je kan dan wel 100 mensen hebben gesproken over bijvoorbeeld uit de kast komen, maar als je dat zelf nooit hebt meegemaakt mis je denk ik wel het gevoel bij vragen als: waarom moet ik überhaupt uit de kast komen, waarom komt er schaamte bij kijken, etc. Ik zet er toch wel mijn kanttekeningen bij als je het zelf niet écht hebt ervaren.

Thijs, waar heb je jouw inspiratie vandaan gehaald?

Thijs: Het begon met dat ik merkte dat er verschillende groepen zijn in de samenleving die niet echt vertegenwoordigd worden en toen ging ik nadenken over LHBT-plussers. Ik was zelf namelijk aan het twijfelen of ik op jongens viel of op meisjes of beide. Ik praatte er ook veel met mijn vrienden over. Toen ik steeds zekerder werd van dat ik bi ben had ik het gevoel dat ik er echt iets mee kon en toen heb ik het hele boek opnieuw geschreven en kon ik ook mijn eigen ervaringen erin meenemen

View this post on Instagram

Ik houd van lama's.

A post shared by T.P.H. Kersten (@thijskersten) on

Emre, jij zet je zelf ook heel erg actief in voor de LHBTI+ community en helpt jongeren onder andere via Instagram. Wat is de nummer één vraag waar jij andere jongeren bij helpt of advies over geeft?

Emre: Ik krijg veel berichtjes van jongeren uit kleinere plaatsen, waarbij jongeren die uit de kast komen heel erg het gevoel hebben dat ze de only gay kid in town zijn. Ze komen met hele persoonlijke vragen als hoe kwam je erachter, hoe ben je ermee om gegaan, hoe kwamen je ouders erachter? En ik bied hun dan een luisterend oor. Er zit namelijk heel veel kracht in het uitspreken van je eigen seksualiteit. En ik laat hun weten dat ze niet alleen zijn en dat het normaal is wat ze meemaken en voelen. Het is wel echt mooi om mee te maken dat je met iets ‘simpels’ als een gesprekje kan bijdragen aan de stappen die een jongere maakt in zijn/haar proces.

Thijs: Je noemt het simpel wat je doet, maar wat jij doet maakt wel echt verschil voor veel mensen. Stel je helpt 1 jongen met uit de kast komen, die jongen kan vervolgens weer mensen in zijn omgeving helpen. Jij zorgt zo echt voor een kettingreactie die uiteindelijk zoveel mensen helpt, ook al praat je er misschien maar met vijf mensen over. Die impact is echt wel groot, daar maf je echt wel trots op zijn.

“Je kunt de wereld ook beter maken door er voor jezelf te zijn”

 

“Impact maken gaat niet alleen over andere mensen, maar ook over het zijn wie jíj bent”

 

Emre: Ik ben me er wel bewust van dat ik impact maak, maar het belangrijkste is dat het hun eigen verdienste is en hun eigen coming out.

Impact maken kan op elke manier, het maakt niet uit wat jij ziet als klein of groot impact maken. Jezelf zijn, je seksualiteit uitspreken maakt al impact. Dus ik zou zeggen wees jezelf en dan maak je al impact.

Thijs: Überhaupt als je inderdaad al je seksualiteit uitspreekt en gewoon uit komt voor wie je bent maak je impact op mensen om je heen. Wees je ervan bewust dat je het niet voor anderen hoeft te doen. Die impact die je kunt maken kan je ook op jezelf maken. Elke jongeren die zich wíl inzetten die heeft een klein beetje ‘ik wil de wereld beter maken’ in zich. Maar je kan ook de wereld beter maken door er voor jezelf te zijn. Impact gaat niet alleen maar over andere mensen maar kan ook alleen gaan over het zorgen dat je zelf een prettig leven hebt door te zijn wie je bent.

Ben je nieuwsgierig geworden naar het LHBT- boek van Thijs? Dan is dit je kans om er een te winnen! Check de actie op @youngimpactnl

Door Shindaley Vos

Shindaley is onze Marketing Trainee en maakt content om docenten op de hoogte te houden van het scholenprogramma

Bekijk meer Spotlight

Om onze website veilig te houden en goed te laten functioneren, worden cookies gebruikt. Zo kun jij op een veilige en fijne manier onze website bezoeken. Voor meer informatie, check ons privacybeleid.